بررسي مقايسه اي سطح اميد در مبتلايان به سرطان تحت درمان با بيماران

نویسندگان:  پورغزنين طيبه, طلاسازفيروزي الهه, هوشمند پوري, اسماعيلي حبيب اله

چکیده:

این پژوهش یک مطالعه مقایسه ای توصیفی – تحلیلی و مقطعی است که به منظور مقایسه سطح امید مبتلایان به سرطان تحت درمان با بیماران، پس از طی یک برنامه کامل درمانی در بیمارستان امید شهر مشهد در سال ۱۳۷۹ انجام شد. در این مطالعه ۱۰۰ بیمار مبتلا به سرطان سرپایی بخشهای شیمی درمانی، اشعه درمانی و درمانگاه بیمارستان امید که مایل و قادر به همکاری بودند؛ شرکت کردند. نمونه گیری به روش زوجهای جور شده در دو گروه بیماران تحت درمان و پس از طی یک برنامه کامل درمانی صورت گرفت. اطلاعات بوسیله فرم انتخاب نمونه، مشخصات فردی، شاخص امید هرث، مصاحبه نیمه سازماندهی شده و یک سوال باز جمع آوری گردید. نتایج این پژوهش، افزایش معنی داری را در سطح امید بیماران، پس از طی یک برنامه کامل درمانی نسبت به بیماران تحت درمان نشان داد. همچنین رابطه معنی داری بین تکالیف دینی و حمایت اجتماعی با میزان امید دیده شد و بیماران در هر دو گروه، خدا، خانواده، برخورد پزشک و پرستاران، نداشتن مشکل جسمی و مادیات را به عنوان منابع امیدبخش ذکر کردند. با آگاهی از منابع امیدبخش و تقویت این منابع می توان تا حد زیادی باعث ارتقا و تسریع بازگشت امید شد. تحقیقات بیشتر برای بررسی وسیعتر و دقیق تر متغیرهای بررسی شده و سایر متغیرهای موثر بر سطح امید توصیه می شود. ۷

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *